هرچه بیشتر به فضای انتخابات نزدیک می شویم ، حرف هایی شنیده می شود که در قوطی هیچ عطاری نیست.
حرف هایی که اگر آسیب شناسی شوند، باز هم عقبه آن به اقتصاد و وضعیت مالی مردم بر می گردد
در ذیل به نکاتی که بر اساس شنیده ها به دست ما رسیده اشاره می کنم؛
_اسم من را بعنوان کاندیدا در رسانه درج کن
_خودم میدانم نه رای ندارم نه تایید می شوم اما از سر لج با فلانی میخواهم کاندیدا شوم.
_برخی ها در تماس با فعالین سیاسی شهرستان: اگر کاندیدا بشوید تمام هزینه های انتخاباتت را میدهم، مگر شما از نماینده فعلی شهرتان چه کم دارید؟
_شرکت میکنم همین که تایید شدم قول پستی از کاندیدایی که احتمال پیروزی دارد می گیرم و کنار می کشم.
و دهها اظهار نظر ریز و درشت دیگر
حال سئوال اینجاست در این چند سال اخیر چه اتفافی افتاده که برخی ها حاضرند برای زمین زدن دیگری از آبرویشان بگذرند و کاندیدای انتخابات شوند ؟
هرچند دستگاه نظارتی و هیات نظارت ،بر رفتار و عملکرد این افراد سوارند و رصد می شوند اما کاش برای پایان دادن به رویه نامیمون کاندیدا تراشی و حضور نمایشی برای پول وپست پایان داده شود.
اینکه کسی با قصد و نیت بر زمین زدن دیگری یا برای گرفتن پست، کاندیدا شود فرقش با باج گیری ها سرگردنه چیست؟
