قبل از هرچیز ذکر این نکته خالی از لطف نیست که نگارنده حامی دولت چهاردهم و به سهم خویش بیشترین تلاش را برای جلب نظر نمایندگان جهت رای اعتماد به آقایان میدری و ظفرقندی انجام داد.
با روی کار آمدن کابینه چهاردهم نشست های متعددی را با دوستان اصلاح طلب برگزار کردیم و همه خوش بین به تصمیمات وزیر کار و بهداشت بودند. یکی از دانشجویان اسبق دفتر تحکیم گفت: میدری را از سالهای دور می شناسد و امید داشت که اقداماتی مخصوصا در حوزه انتصابات انجام میدهد که باعث خوشحالی است.
اما هرچه جلوتر می رویم موضع گیری های میدری داد همه را در آورده است، مثلا گفته که مدیرعامل تامین اجتماعی را فعلا تغییر نمیدهم، برای پست مدیر کلی استانها رزومه بفرستید، برای ریاست سازمان بهزیستی سوابق تان را ارسال کنید و…
این از هول حلیم به دیگ افتادن میدری باعث نا امیدی جامعه و کسانی شده که به توانایی او دل بسته بودند اما داد بیداد…
میدری می داند که یک درصد وعده هایش هم محقق نمی شود پس چرا باید ادامه دهنده رفتارها پوپولیستی وزیر اسبق باشد، همانی که شعار یک میلیون تومان برای ایجاد اشتغال را داد.
شما تصور کنید یک نفر برای مدیرکل کار استانی رزومه داده ، خیلی هم مورد توجه قرار می گیرد، آیا میدری بدون نظر نمایندگان مجلس، استاندار و ستاد پزشکیان می تواند این فرد را منصوب کند ؟ بر فرض اینکه هم این کار را کرد آیا صدای نمایندگان و نماینده دولت در استانها در نمی آید ؟
پس با این وصف به ایشان پیشنهاد میشود بر طبق رویه مرسوم و عرفی که وجود دارد از فردا نسبت به تعیین معاونین و سازمان های تابعه اقدام تا برخی ها فکر نکنند که در جلسه رای اعتماد به نمایندگان جبهه پایداری وعده داده که نیروهایشان را حفظ کند.
