نیشان_ بدون مقدمه و تعارفات مرسوم باید گفت که بحران خودکشی در استان ایلام و بطور خاص برخی شهرستان هایش در حال تبدیل شدن به یک اپیدمی است، ایجاد شور و نشاط اجتماعی که حلقه مفقوده اینجاست را از چنگال سیاست رها کنید و بگذارید مردم، نهادهای مدنی و شهرداری ها به این امر بپردازند.
آنهایی که دوره جنگ تحمیلی را به یاد دارند یا فیلم و عکس از آن دیده اند میدانند که مردم زیر چادر آوارگی بودند اما ۱۳ بدر که میشد با صدای ساز و دهل همه دور هم جمع میشدند و تا شامگاهان رقص و پایکوبی می کردند که همین، سمبل عینی از نشاط اجتماعی بود.
آقایان، ایجاد شور و نشاط اجتماعی با تفاهم نامه حل نمی شود، مردم به شادی نیاز دارند بطوریکه جلوه بیرونی و داخلی این نشاط اجتماعی برای فرد دیده شود.
ایجاد کنسرت ، جشن و پایکوبی و شور در جامعه با هیچ کدام از معیارهای غیر اخلاقی مورد نظر شما منافات ندارد، بررسی کنسرت های طالب صادقیان(شهردار اسبق) که در سال ۹۸ حدود ۲۰ هزار دختر و پسر و زن و مرد این شهر را بدون کوچکترین مزاحمت یا تنشی دور هم جمع کرد و تا مدت ها استوری بسیاری از جوانان هورش بند بود را مورد مطالعه قرار دهید اگر به این باور رسیدید که ایجاد چنین مراسماتی می تواند در ایجاد نشاط اجتماعی و شادی موثر باشد همین فردا اجازه دهید زمینه این اقدام فراهم شود.
این را من نمی گویم ، دهها مطالعه پیرامون آن انجام گرفته است که شادی در جامعه یکی از عوامل کاهنده در ایجاد افسردگی است، و وجود افسردگی هم زمینه ساز خودکشی است.
نگذارید شادی مردم چاقو بخورد، با ایجاد شور و نشاط اجتماعی درجامعه می توان معجزه شادی در کاهش آسیب ها را دید.
آقایان؛ اگر دلتان برای مردم و این جوانانی که از سر افسردگی به تمامیت خودشان آسیب می رسانند می سوزد بگذارید مردم شاد زندگی کنند.
