مراد رحیمی کارمند سابق اداره اموال و املاک بنیاد مستضعفان ایلام در گفت وگو با پایگاه خبری نیشان گفت: برای فوت همشهریانم و همکاران سابق ایلامیم در بنیاد مستضعفان استان ناراحت و عزادارم
نجف رستمی انسان خوش اخلاق و ساکتی بود، هیچ کس فکرش را نمی کرد این اتفاق توسط او رقم بخورد، لحظه ورودم به بیمارستان سراغ او را گرفتم وقتی گفتند نجف این کار را انجام داده و به سمت همکاران شلیک کرده و چند نفر فوت کرده اند شوکه شدم چون باورم نمیشد این کار را بکند، من فکر کردم شاید نیروهای اخراجی دیگری این
کار را انجام داده اند.
سال ۹۶ سال از طریق آزمون، برای استخدام در بنیاد مستضعفان ایلام بعنوان نفر اول پذیرفته شدم، مراحل مصاحبه و.. را سپری کردم اما حدود ۸ ماه کارم در ایلام معطل شد، شکایتم را تا دفتر آقای سعیدی کیا رئیس وقت بنیاد پیگیری کردم تا نهایتا بهمن ماه ۹۶ بعنوان کارشناس اداری مالی در بنیاد ایلام استخدام شدم.
سال ۹۸ در حالیکه از مآموریت تهران برگشتم آقای فریادی زاده به من گفت چون قرار است شما را بعنوان مدیر مسئول دفتر سنندج معرفی کنیم فعلا دیگه سرکار نیا تا خبرت می کنیم.
چند ماه گذشت وقتی دیدم خبری نشد پیگیری کردم گفتند مشکلی نیست درست میشه.
به بنیاد تهران مراجعه کردم گفتم اگر اخراج شده ام حداقل دلیل اخراجم را به من بگویید چون خانواده ام هزار و یک فکر میکنند
فریادی زاده نه اخراجم کرده بود نه سرکار بودم چون تسویه نکرده بودم و نامه پایان کار هم نداشتم( شاید مرحوم نجف هم مثل من بوده) هرجا هم میرفتم و به هرجایی و هرکسی هم در بنیاد مراجعه میکردم و حقایق بنیاد ایلام را میگفتم باورشان نمیشد.
از وضعیت برخی قراردادها، نحوه پرداختی ها، کارشناسانی که انتخاب میشد، ابهامات مالی، پاداش های شناسایی و … را گفتم و داد زدم اما فریاد رسی نبود چه بسا اگر حرف های ما شنیده میشد حادثه روز چهارشنبه ( کشته و زخمی شدن کارکنان بنیاد) اتفاق نمی افتاد.
به آقای فریادی زاده گفتم تازه بچه دار شده ام اخراجم نکن هرچه گفتم بی فایده بود.برای همکاران سابقم که فوت کرده بودند شیون کردم، برسر وصورتم زدم و ناله کننان صدایشان زدم، تا آخر عمرم بیادشان هستم ودلم برایشان تنگ میشود.
