_این روزها کافی است به یکی از پیام ها رسان متصل شوید تا سیل اخبار ریز و درشت را ببینید، اخباری با تیتر و لیدهای عجیب و غریب و البته اغراق آمیز.
در این بین هستند مدیرانی که در میانه میدان، مردم داری را معنا بخشیده و الگویی برای تحقق شعارهای نظام هستند.
روز سی ام اردبیهشت ماه ۱۴۰۲ است، به رستوران سازمان تامین اجتماعی می روم، پس از ارائه فیش و اخذ غذا متوجه حضور مدیر عامل این سازمان در رستوران میشوم، بخاطر دقت و صحت و سقم موضوع، چشم ها را با دستمال کاغذی تمیز و مجددا نگاه می کنم، بله دکتر میرهاشم موسوی است.
مدیرعامل سازمان که در جمع عمومی به اتفاق دیگر همکارانش، غذا را سرو می کند.
دو میز بالاتر از ایشان همکارانی را می بینم که با لباس خدمات مشغول صرف ناهار هستند و برخی کارشناسان ستادی دیده می شوند.
به هرحال چه پذیریم چه نه، سازمان تامین اجتماعی ویترین وزارت کار و بزرگترین هلدینگ اقتصادی کشور است و دارا بودن این شرایط می تواند مدیرش را به شخصیتی تشریفاتی تبدیل کرده که ناهارش را در لاکچری ترین پنت هوس های تهران میل کند( در برخی شرکت ها نفتی هست) اما آمدن میان مردم، سربازی برای امامین جامعه است.
اینکه همکاران، عالی ترین مقام اجرایی سازمان را کنار خودشان می بینند پیام بزرگی است که باید آنرا در جامعه نهادینه کرد.
این قلم اما باور دارد که دکتر موسوی سزاوار بی خبری نیست و این اقدامات فرهنگی ایشان که می تواند بستر ساز یک اقدام و راهبری اجتماعی به سراسر کشور باشد بایستی ساخته و پرداخته شده و دراختیار رسانه ها قرار گیرد تا ضمن پمپاژ امید درجامعه، مردم ببینند مدیران جهادی و مخلصی هم هستند که بین خود و آنها دیوار نکشیده اند.
گپ و گفت با برخی مراجعین در حاشیه صرف ناهار، رسیدگی به امور یک بازنشسته در محوطه سازمان، پیگیری کار یکی از همکاران شهرستانی، توقف های طولانی در حین ورود و خروج از محل کار و پاسخ به سئوالات احتمالی مراجعین ، از نکات قابل توجه دیگری بود که می توان به آن اشاره کرد.
امروز که موضوع را با همکار رسانه ایم مطرح کردم که مدیر عامل تامین اجتماعی با چه سعه صدری در میان همکاران حاضر شده و بی واسطه به مشکلاتشان رسیدگی میکند گفت دیروز حاج قاسم میان مردم آمد برای آسایش و امنیت شان و امروز برخی مدیران هم به تبعیت از وی می آیند برای رفاه اجتماعی، بعد هم گفت از قول من برای آقای موسوی هشتک بزن، #من قاسم سلیمانی ام.
