از روزی که دکتر مصطفی سالاری سکاندار تامین اجتماعی شده هر روز یک خبر خوب، هر روز امیداوری و هر روز بوی یاس است که در ادارت تامین اجتماعی می پیچد تا کارکنان بی رمق و نا امیدش که طی ۳ سال گذشته جان به لب شده بودند هر روز ادکلن زده و سروقت برای خدمت رسانی به مردم حاضر شوند.
یک روز متناسب سازی حقوق بازنشستگان، روز دیگر صدای تغییرات، روز بعدش پرداخت حقوق زودتر از موعد و روزهای بعد هم همچنان صدای خبرهای خوش در طبقات تامین اجتماعی می پیچد تا همه اذعان کنند و بگویند بله فرق می کند چه کسی مدیر عامل باشد.
شاید سالاری برای روزهای سخت ساخته شده، شاید سفیری است برای ایجاد امید و انگیزه و یا شاید آمده است تا حال دل کارکنان مظلوم و بازنشستگان را خوش کند.
میدانم دکتر پزشیکان، دکتر عارف و دکتر میدری این یادداشت کوتاه را می خوانند فقط خواستم بگویم دست مریزاد برای انتخاب مردی که مردی برای همه فصول است.
باور کنید به جرات می توان گفت اگر دوران دفاع مقدس بود، این روزها اسم سالاری با باکری، زین الدین و خرازی گره خورده بود.
این یادداشت، صدای کارمندی است که تا همین چند ماه پیش امیدی به زنده ماندن هم نداشت.
