به گزارش خبرنگار نیشان_ علیرضا دبیر، رئیس فدارسیون کشتی و قهرمان جهان و المپیک در جریان انتخاب رئیس هیات کشتی استان مازندران با ادبیاتی به دور از نزاکت و دون شان یکی از خبرنگاران آن استان را با زور از جلسه بیرون کرد تا تلاشش برای تبدیل شدن به منفورترین چهره ورزشی کشور به ثمر بنشیند.
او برنده جام تختی در سال۱۳۸۰ است، اما هیچ شباهتی به تختی ندارد، بر همین اساس از او می خواهیم جام تختی را پس دهد.
محمود رفعت از دوستان و علاقمندان جهان پهلوان تختی و نويسنده کتاب ” تختي مرد هميشه جاويد” در مورد زلزله ویرانگر بوئین زهرا و جمع آوری کمک برای آن مردم توسط تختی چنین نقل مي کند:” مردم که دهن به دهن خبردار شده بودند از دور و نزديک خودشان را رسانده بودند به پهلوان و بي دريغ هر چه از دستشان برمي آمد کمک کرده بودند. چند دانشجو کتشان را درآورده بودند و انداخته بودند روي تل بزرگ لباس ها، پتوها، ظرف و ظروف ها، طلا و جواهرات و خلاصه هر چيزي که عابران معمولا همراه دارند يا خانه دارها مي توانستند از آن صرف نظر کنند.
در اين ميان پيرزني چادرش را از سرش برداشته بود و بعد از دادن آن به پهلوان پيشانيش را بوسيده و گفته بود:” پسرم خدا عمرت بدهد که به فکر مصيبت زده ها هستي، خدا عزتت را بيشتر از اين ها بکند که غصه خانه خراب ها را مي خوري، من خجالت زده ام که چيز ديگري ندارم.”
پهلوان در حالي که چشمايش از اشک برق مي زد چادر را برداشت و ملتمسانه از پيرزن خواهش کرد که آن را بگيرد. پيرزن چادر را که تختي به او داده بود دوباره روي تل هدايا انداخت و با لحن مادري که از حرف گوش نکردن فرزندش بي حوصله شده گفت:” مرحمت خشک و خالي که فايده نداره، پسرم.
آقای دبیر، حال رفتارت با آن خبرنگار را مقایسه کن که کجای معادلات تختی قرار گرفته ای؟
راحتِ روح زنان،زینت مردان ادب است
باادب باش که سرمایه ی خوبان ادب است
