شب گذشته( دهم شهریورماه ۱۴۰۳) رئیس جمهور اولین گفتگوی زنده تلویزیونی خود را انجام و با مردم سخن گفت.
پزشکیان با همان صفا و سادگی اش به میدان آمده بود و از هزار و یک درد و رنجی که طی ۳سال اخیر بر مردم گذشت سخن گفت، او اما اخلاق را رعایت کرد و نگفت که زمین سوخته را تحویل گرفته، او نگفت که رشد اقتصادی مان منفی است، تجارت مان به حداقل رسیده، تورمان سر به فلک کشیده، فساد و رانت همه جا را پر کرده، گرانی ترمز بریده، حسرت یک کباب بره به دل مردم مان مانده است، ارتباط با جهان پیرامون قطع است، کشورهای همسایه به دلیل تحریم ها بدهی مان را نمی دهند، سهممان از تولید ناخالص داخلی منفی است، با اصلاح طلبان شاغل در ادارات برخورد قهری و چکشی شده، جاده ها به ارابه مرگ تبدیل، سرمایه گذاری و اقتصاد بازار نابود و نرخ امید به زندگی رو به افول است، او همه اینها را نگفت تا پرچمدار وفاق ملی بماند.
در این بین اما دو مجری صدا و سیما، با طرح سئوالات خاص خواستند پزشکیان را تحت فشار گذاشته و از او مستندی( تعهد) بگیرند که اگر فردا روزی محقق نشد پیرهن عثمانش کنند، اما پزشکیان نه تنها وعده نداد، بلکه با رد اقدامات دولت آقای رئیسی گفت؛ [نمی توان به استانها سفر رفت و پروژه تعریف کرد در حالیکه پولی برای تخصیص به آنها نیست] من سفرها را ادامه میدهم اما با برنامه و نه برای تبلیغات.
خلاصه اینکه نخستین گفتگوی زنده دکتر پزشکیان با مردم عالی بود هرچند مجری های صدا وسیما در قامت بازجویی از او ظاهر شدند.
