قصه پرغصه حوزه درمان در ایلام مثنوی هفتاد منی است که گویا برنامه ای برای اتمام ندارد.
بررسی آخرین شرایط حوزه درمان در ایلام نشان می دهد که مردم این استان از ابتدایی ترین حقوق اجتماعی محرومند.
در هفته اخیر بیماری با حال عمومی بد و بنا بر تشخیص تیم پزشکی بیمارستان شهید مصطفی خمینی ایلام جهت ادامه درمان با آمبولانس بیمارستان به تهران اعزام میشود.
خانواده این بیمار با این استدلال که آمبولانس هم بلحاظ کیفیت و هم کمیت داری استاندارد و شاخص های لازم است، بیمارشان را با آن اعزام میکنند.
در همان اویل حرکت، بیمار و همراه وی متوجه عدم مانیتورینگ که یکی از اساسی ترین و ضروری ترین نیاز برای آمبولانسی است که بیمار قلبی دارد میشوند، دست اندازهای جاده چنان سر سرنشینان را به سقف آمبولانس کوبیده اند که هم چیز از یادشان می رود، نداشتن کمک فنر استاندارد و شرایط کابین آن که هیچ شباهتی به آمبولانس ندارد، هفت هشت ساعت پر اضطراب را برای آن خانواده رقم میزند.
حق ملتی که هشت سال زیر باران گلوله و خمپاره رژیم بعث بودند این نیست.
پیشنها میشود، استاندار، نمایندگان ایلام در مجلس، دادستان، بازرس کل استان و دیگر مقامات معنوی و سیاسی عکس این آمبولانس را در اتاق هایشان نصب کنند تا چنانچه مسئولی از تهران به استان سفر کرد نیازی به توضیح در مورد محرومیت ایلام نداشته باشند.
مجمع نمایندگان استان هم عکس داخل آمبولانس را بعنوان کادو قاب کنند و به آقای قالیباف بعنوان رئیس مجلس تقدیم نمایند تا توضیح دهد که این آمبولانس است یا نیسان مدل ۶۰؟
